کم کم تابستون هم تموم میشه ! دوباره باید بار و بندیل و ببندم و برم دیار غربت . امروز هم طبق روال هر روز همسری رو با التماس از خواب بیدار کردم ! نمیدونم وقتی من برم چه جوری میخواد این سه ماه تنبلی شو جبران کنه ! فقط براش چایی گذاشتم و راهیش کردم به محل کارش . و خودم به امید تماسی از شرکت بیدار موندم ...

یک جور رابطه هست ، که فرنگی ها بهش میگویند : " لانگ دیستنس " ! یعنی اینکه عاشق عاشق است و معشوق هم معشوق ! هر دو هم خوب و اوکی . اما دور از هم ! نه خیانتی در کار است و نه نامهربانی و نه حتی ذره ای فکر بریدن و رها کردن . منتها از انجا که به قول روباه داستان شازده کوچولو همیشه ی خدا یک پای بساط لنگ اس...